නෞකාවේ ප්‍රෙහේලිකාව

නෞකාවේ ප්‍රෙහේලිකාව
           

මම සත් සමුදුර විණිවිද දැක, ඒ මහා සමුදුරේ ගැඹුරුම තැන මාගේ නෞකාව පදවමින් සිටිමි,

මේ නැව යනවා සේ පෙනුනද එය නැංගුරම් හතක් දමා නවතා ඇත.

ඒ නැව වටා සය ආකාරයක,
දහසක් උගුල් ඇත

මේ නැවට ගොඩවීමට,
මෙදෙසට පීනා, පසුව ලී කොටයක නැග, ඊලගට පාරුවක නැග, අවසානයේ ඔරුවක නැග පැමිණීම අත්‍යවශ්‍යය.

බොහෝ ජනයා, මහා සාගරයට ඇති බියෙන්,
මිරිගුවක් වූ ගොඩබිමක් සොයමින් ජලය සමග පොරබදමින් මරණය කරා යයි.

තවත් ජනයා සාගරය දෙසට පිහිනමින් සමුදුරු
තරණයට අවැසි ලී කොට, පාරු බෝට්ටු සොයයි.

නෞකාවේ ආලෝකය දස දිසාවම ආලෝකමත්
කරවන අතර, එය උපකාර කරගන්නා ජනයා, ලී කොට වලින්, පසුව පාරු වලින්, ඊට පසුව ඔරු සාදාගෙන
නෞකාව දිශාවට පැමිණේ,

කොපමණ ජනයා ඔරුවෙන් පැමිණ නෞකාවට ගොඩ
වුණද, මේ නෞකාව සැමදා එක මගියෙකුගෙන්
පමණක් සමන්විතය,

ඒ මම ය.

නැව පැදවීම විඩාවකි,
නමුත් එය පෙරට වඩා සැහැල්ලුය.

පිහිනන අයගෙන් කෙනෙක් ලී කොටයේ, පාරුවේ,
ඔරුවේ නැගී යන අය අනුකරණයට ගොස්,

ගැඹුරු මුහුද සොයා පිහිනා එන අතර,
එහි ඇති නැව දැක ලං වෙන්නට තැත් කරයි,
ලංවීමට මොවුන්ට අවසර නැත,

ඔවුන් සය ආකාරවූ දහසක් උගුලට හසුවේ.
ඔවුන් උගුල්වල පැටලැවී අකාලයේ මිය යන අතර,

කෙනෙක් උගුල් දැක ආපසු හැරී ගොස් ආ යුතු
පිළිවෙලින් නැවත පැමිණේ,
තවත් අයෙක් එක උගුලකින්, දෙවැනි, තෙවැනි උගුලට පනිමින් කල් ගත කර මිය දේ.

යම් අවස්ථාවදී මා ඔවුනට උගුල් පෙන්වා දෙන අතර,
බොහෝ විට මා නැව පදවමින්ම කල් ගත කරයි,

මේ නැව මාගේ නිරමාණයක් නොවේ,
එය මා හට ගැඹුරු මුහුද සොයා ගැනීමට උපකාරී වූවකි.

පෙර කී උගුල්ද මාගේ නිර්මාණයන් නොමසේම,
උගුලනට අසුවූවන්ගේ මරණයද මාගේ වගකීමක්
නොවේ,

එය ඔවුන්ගේම ක්‍රියාවක ප්‍රථිඵලයකි.

මා මේ නෞකාවද,
මහා සයුරද, හැරදා,
වලාකුළු අතරින්

අහසේ පියඹා යන දිනය එන තෙක් මෙහි රැදී සිටින්නේ

බොහෝ ජනයාගේ හිතසුව පිණිසය...

………………………………………………………………………………

ඔබට මෙහි ධර්ම කරුණු ලිහා ගත් හැකි නම්...
මා සිටිනා තැන වැටහෙනු ඇත...

ස්වභාවය පැහැදිලි කිරීමට ඇති එකම ක්‍රමය සහ ලේසිම ක්‍රමය උපමාවන් ය...